2006 yılında afili yalnızlık albümünü herkesten 9 ay önce dinleyebilmiştim. o albümü dinlediğimde emre aydın hakkında “belki bir gün özlersin” dışında bir bilgisi olmayan insan sayısı çok fazlaydı haliyle. o zamanlar insanlara hep “bu daha hiç bir şey değil!” demiştim. albüm çıktığında söylediklerimin ne kadar doğru olduğunu herkes gördü.
hemen belirteyim, afili yalnızlık albümünde herkes bir şarkı tuttu ve sahiplendi. ben her şeyden önce “bu kez anladım” taraftarı oldum. bu kez anladımı 2006′nın ocak ayında bir diş ağrısı eşliğinde dinlemiş ve diş ağrısını unutarak sabaha kadar dinlemiştim. resmen olduğum yere çakılmıştım. ea, bir yandan şarkıları atıyor bir yandan da yorumlarımı soruyordu ama ben diğer şarkılara geçmedim bile. hatta uzunca bir süre diğer şarkıları açmadım da. “unut gittiğin bir yerde” tüm şarkılardan 3 ay sonra ulaşınca ayrı bir yeri oldu “bu kez anladım” gibi.
hepiniz gibi emre aydın’ın albümünü ben de 4 yıl bekledim, hatta 5 çünkü afili yalnızlık albümünü sizden 9 ay önce dinlemiştim. ama hiç sıkılmadım, 5 yıl boyunca sürekli yeni şeyler keşfettim albümde. bir ara dayan yalnızlığım’a taktım, bir ara afili yalnızlık’a, bir ara banyo yaparken bile “belki bir gün özlersin” dinledim, bir ara “bebeğim” e takılıp kaldım. anlayacağınız ben orda burda emre aydın kayboldu, emre aydın öldü – bitti sözleriyle isyan edenlerden olamadım, zamanım olmadı çünkü “afili yalnızlık” piyasada dinlemeye alıştığınız 2 yılda bir albüm yapan albümlerden çok farklı bir albümdü. tek bir cümleyle özetlemek gerekirse “10 şarkı da hit şarkıydı!” ve haliyle beklemek en iyisiydi.
rock’n coke 2009 sonrası emre aydın’dan yeni albüme dair ilk kayıtları almaya başladım. orada bir şarkıya vuruldum bile, adını albümden sonra yazarım 
2009′un eylül ayında çıkmasa planlanan albüm gerçekten hiç olmadık aksaklıklarla bu güne kadar ötelendi. 2009 sonlarında emre aydın GRGDN’dan ayrılarak Sony Music’e tamamen geçtikten hemen sonra İsveçte kayıtlara başladı.
Şimdi isveç’ten gelen kayıtlardan bazılarını dinliyorum. Türkiye müzik anlamında sürekli gelişen bir ülke, Türkiye’de yurtdışında bulunandan çok daha yetenekli müzisyen, aranjör, prodüktör var ama sanırım hiç biri emre aydın ile Mats Valentine’nin çıkardığı işi çıkaramayacaktır. Bu Emre Aydın’ın yapmak istediklerini orada rahatça yapıyor olmasından ve işlerin tıkır tıkır yürüyebilmesi ile ilgili. Mats Valentine ile çok iyi anlaştıklarını düşünüyorum.
ve Beni Unutma. Albümden verilmesi planlanan ilk şarkının “Bu yağmurlar” olduğunu emre aydın belirtmişti. Ama bir şekilde internette karşılaştığımız beni unutma şu anda bir çok arkadaşımın fon müziğini oluşturuyor. Ben öyle zannediyorum ki şu anda küçük dünyalarımız bu şarkı etrafında dönüyor. Tabiri caizse -ki beni unutma ile siz de gördünüz- emre aydın bizi dağıtmaya geliyor.
Ben hazırım, siz de hazırlanın
ve afili yalnızlık’tan kalan bir alışkanlık sanmayın, “beni unutma” süper şarkı ama daha iyileri var. içimize işleyecek bu albüm, ta içimize. emrah demişti dersiniz. “bu daha hiç bir şey değil!”